Ogólnie. Powodzenie rozpoznania zależy w całej pełni od zachowania się i sposobu działania każdego zwiadowcy. Dobrych zwiadowców cechuje wytrzymałość i męstwo, zręczność i przedsiębiorczość, oraz szybka orientacja. W działaniu obowiązuje każdego strzelca cisza i spokój, czujność i Orientowanie się w terenie, oraz stała gotowość do walki. W nocy i w lesie trzeba zdwoić środki ostrożności. Trzeba się wtedy więcej kierować słuchem, niż wzrokiem. Strzelcy muszą być tak wychowani, by nie robić hałasu, który zdradza i przeszkadza słuchowi. W lesie trzeba unikać również stąpania po suchych gałęziach; w nocy - szczęku broni i oporządzenia, a nawet równego kroku. Podchodzenie nieprzyjaciela na stanowiskach, zwłaszcza w nocy i w lesie wymaga wielkiej ostrożności połączonej z częstym przestawaniem i nadsłuchiwaniem. W blasku rakiet i reflektorów trzeba przypadać nieruchomo do ziemi, by znów w chwili nieuwagi przeciwnika posunąć się naprzód. Do napadu na wyśledzone czujki dobiera się strzelców odznaczających się siłą fizyczną i umiejących się czołgać w ciszy. Powodzenie zależy wtedy w dużym stopniu od ich sprytu i przebiegłości.