Czujka jest wystawiana przez placówkę (oddział) z zadaniem obserwacji danego odcinka terenowego (drogi) celem uprzedzenia o zbliżaniu się nieprzyjaciela. Czujka składa się z 2-ch strzelców, którzy mają wspólne zadanie. Jeden z nich jest zawsze dowódcą. Strzelcy czujki muszą mieć stale pogotowiu - karabin naładowany z nałożonym bagnetem i maskę przeciwgazową. Stanowisko czujki powinno zapewniać dogodną obserwację przedpola i być ukryte przed obserwacją nieprzyjaciela. Jest ono tym lepsze, im leży w miejscu bardziej nieoczekiwanym przez przeciwnika. Na wyznaczonym stanowisku umieszczają się obaj strzelcy blisko jeden drugiego tak, żeby mogli za dnia porozumiewać się półgłosem, a w nocy nawet szeptem. W zasadzie obaj strzelcy muszą ciągle bacznie obserwować cały odcinek i tak się zachować, by nie zdradzić swej obecności przed przeciwnikiem. Gdy jeden przerywa na chwilę obserwację dla łączności z placówką, drugi musi stale obserwować. Czujka honorów nie oddaje. Palić, ani rozmawiać nie wolno.