Strzelcy czujki mogą porozumiewać się z sobą tylko w sprawach dotyczących obserwacji swego odcinka. Na pytania przełożonych odpowiadają nie odwracając się i nie przerywając obserwacji. W nocy kładzenie się obu strzelców zasłanianie uszu jest wzbronione. Dla udogodnienia obserwacji jeden ze strzelców może obserwować leżąc, lub siedząc, drugi pozostaje zawsze w postawie stojącej. W ciemności, przed świtem, szczególnie w terenie mało przejrzystym czujność strzelców czujki musi być zwiększona, by uniknąć niespodziewanego napadu. Gdy czujka zauważy coś podejrzanego, lub nieprzyjaciela, natychmiast melduje dowódcy placówki. Melduje się głosem, znakiem, sygnałem przez jednego ze strzelców, strzelców, a w ostateczności strzałem. Czujka winna wskazywać również charakter zauważonego przeciwnika, Np. piechota, czy kawaleria, broń pancerna, gaz i t. p.; szczególnie ważne jest meldowanie przy pomocy najszybszych środków o pojawieniu się broni pancernej i oznakach niebezpieczeństwa gazowego czy lotniczego.