Szperacze mają zadanie ubezpieczenia oddziału (patrolu) przed zaskoczeniem (szczególnie w terenie nieprzejrzystym, w nocy, we mgle) i badania terenu. Jedno zadanie szperaczy otrzymuje najmniej 2-ch strzelców, którzy działają zawsze razem; jeden z nich jest dowódcą. Szperacze muszą mieć stale w pogotowiu - karabin naładowany z nałożonym bagnetem i maskę przeciwgazową. W toku posuwania się szperacze winni czujnie obserwować przedpole w kierunku wyznaczonym; muszą przy tym wykorzystać teren i utrzymać łączność wzrokową z dowódcą oddziału (patrolu). Między sobą szperacze porozumiewają się znakami lub półgłosem. W dzień szperacze powinni działać na odległość najbliższej zasłony (horyzont); muszą badać teren wzrokiem za zasłoną, nie oddalając się jednak ponad 400 m od patrolu; w nocy, we mgle, w lesie - zależnie od widoczności - na odległość wzroku lub szeptu. Do miejsc wyniosłych szperacze podchodzą szybko, by jak najwcześniej sięgnąć wzrokiem poza horyzont, który im zasłania widok. Do zasłon powinni podchodzić szczególnie czujnie, by nie wpaść niespodziewanie na skrytego przeciwnika.